Santa Martha rescue centre

Kan begynne med à fortelle om Ernie :)
Maria fant ein fugl pà skulen ho jobber pà i Quito. Over noen dager hadde ho sett at ungene plaga ein fugl som ikkje klarte à fly vekk. Etter à ha proevd à kjefte pà de, og laere de at à kaste steiner pà fugler ikkje er ok, tok ho den til slutt med heim i ei eske. Fredagen nàr eg reiste fra Cotacachi fekk eg ein melding der det bare stod "Jeg har fàtt en ugle". Jaja, koffor ikkje, vi snakker om Maria her... :) Nàr eg traff ho i Quito seinere pà dagen, var ugla blitt til ein oern (derav navnet Ernie), og etterhvert visste vi ikkje om det var ein oern, falk eller hauk. Den fekk vertfall kylling, og det blei bestemt at den skulle bli med oss til Santa Martha pà mandagen. Sà Maria blei med meg og Lise Marie til Tambillo. Fuglen viste seg à vaere i falkefamilien, og den var i fin form, sà dagen etter blei den satt fri.


Ernie :) Av ein eller anna grunn nekter det eine bildet à legge seg rett vei, men deko klare vel à snu litt pà hodet.

Santa Martha rescue centre ligger pà ca 3000 m hoegde. Det er 3 forskjellige hus som det bor frivillige i, tilsammen er vi no 14 stk. Mandag var det 4 nye som kom, og vi blei alle plassert i det nederste huset. Oss to norske, ein tysk gutt som heiter Florian og ei canadisk jente som heiter Julia. Vi fant fort ut at vi hadde det dàrligste huset. I dei andre er det komfyr, tv og dvd-spiller, anlegg for iPod osv. Vi har ein rusten radio og det er det. Men vi gjoer det beste ut av det, og til no har vi bare hatt det mye morro. Ein blir jo bedre kjent uten ein tv.

Arbeidstidene er fra 0800 - 1300, sà har vi fri i tre timer, og sà jobber vi fra 1600 - 1800. Det er rimelig hardt arbeid. Dyrene er plassert pà forskjellige hoegder, og de stoerre dyrene er plassert lengre nede, sà det blir mye opp og ned i trapper. Dersom du har ansvaret for mat eller vann, blir det i tillegg mye tung baering i disse trappene. I tillegg er det stadig bur som skal fikses pà, eller gress som vi mà slà (for hànd) osv. Et eksempel pà hardt arbeid: tirsdag var vi 3 stk som fikk i oppdrag à flytte eit 11 m langt eucalyptustre inn i buret til bjoernene. Vi skulle fà hjelp av 3 lokale gàrdbrukere, men hadde ikkje sjans til à flytte pà den massive stokken. Til slutt var vi 16 stk som sleit og drog, og fikk til slutt til à flytte den.


Alt for bjoernene... :p

Foerste dagen hadde eg den minst anstrengende jobben. Dà kutta vi opp frukt til dyrene, og gjekk rundt med denne etterpà. 1600-1800 er det alltid reingjoering som er pà programmet. Det er ikkje alltid like artig, og ein blir rimelig vant med à ta i alt muligslags. Men dyrene er veldig soete, og det gjoer det kjekt likevel. Blant anna har vi to coaties (veit ikkje navnet pà norsk) som beli holdt som kjeledyr. Den eine er blind fordi eigeren ein dag blei sà irritert pà den at den brente augene med ein sigarett. Den andre er nesten blind av det sterke sollyset der oppe. Men de er SÂ soete, og elsker litt kos!


Coaties som liker kos :)

Det er ogsà noen apekatter, der spesielt den eine elsker à krabbe under klaerene dine. De litt stoerre holder deg i hendene, og studerer kvar lille foflekk. Tror de hàper de finner noen lopper eller noe.

Ellers har vi mange fugler, for det meste forskjellige papegoeyer, men ogsà noen fasaner og ein oern (med ein vinge). I tillegg fikk vi inn et dovendyr pà tirsdag. Det er noe av det rareste eg har sett. Han er heilt frisk, og skal sikkert slippes ut ganske snart. Hans historie er at han hang seg under ein bil som kjoerte fra jungelen til Quito. Quito er ikkje akkurat ideelt, og han havna pà Santa Martha.


Foerste bilde er av ein iguana som straks skal begraves. Roeyken tok knekken pà han ;) Sà har vi dovendyret (!!) og ein av mange papegoeyer.

Tilsammen er det 7 loever der, og alle er redda fra sirkus. Den eine er blind etter à ha màtta hoppe gjennom ringer som brenner, men ho klarer seg godt. Sà har vi Brenda dà. Det er ein jaguar som blei behandla skikkelig dàrlig pà eit sirkus, og no hater mennesker som pesten. Dvs, eg har ikkje sett det virkelige Brenda enda, for denne veka har ho vistnok oppfoert seg unormalt bra. Vi tror det er fordi ho gjerne vil ha ein jaguarkjaereste for à si et sànn. Men vi har fàtt streng beskjed om à ikkje stole pà ho, ho er visstnok OND! Ho drepte nesten ein gutt som ikkje var oppmerksom pà ho for noen uker siden... :s


Eine loeven, den som er flottest :) Har ein anna hanloeve, men han blei kastrert nàr han var liten, sà no ser han ut som ei jente, hare at han er stoerre.


Brenda! Utrolig flott, men farlig farlig.. Nick koser litt med ho, noe som han egentlig ikkje burde men... :s

Vi har to pumaer der den eine er tam, og syns det er tipptopp med litt kos. Dà begynner den faktisk à male :)


Pumaen som elsker kos, og den andre som er i samme bur, men som ikkje har sà mye til overs for oss :)

Ellers hadde vi to bjoerner, men no er det bare ein igjen. Den eine blei henta i gàr, og er no forhàpentligvis satt fri. Det er det som tross alt er màlet med dette senteret, at flest mulig dyr skal kunne setters fri igjen.



Torsdag hadde eg bursdag, og det var ikkje sà vanskelig à varsle om dette, siden ein som ny alltid mà gjennom standardspoersmàl som kor kommer du fra, kor lenge er du i Ecuador og kor gammel er du. Dà màtte eg jo sàklart svare at eg blei22 pà torsdag. The german (Florian) blei skikkelig gira, og minte meg stadig pà gjennom veka at eg snart hadde bursdag. Onsdags kveld kl 6 gratulerete han meg meg bursdagen som no var starta i Norge ;) Vi hadde mye artig den kvelden med à planlegge bursdagsfeiringen. Den skulle gà over 3 dager, med storslagent kalas pà torsdagen, kake pà fredag og nytt storslagent kalas i Quito pà loerdag. Vi hadde og ein del morsomt med à planlegge "den store festen" vi skulle ha pà torsdags kveld. I vàr hytte er det ingenting av elektriske duppeditter, mens de andre har bàde det eine og det andre. Men vi fant ut at mobiltelefonen til Florian kunne fungere som eit rimelig bra anlegg, og dessuten hadde han ein lommelykt som kunne blinke. Den fungerte bra som diskolys. Alt làg altsà tilrette for ein heidundrende fest :)

Torsdag stod Lise Marie opp og lagde eggeroerekake til meg til frokost :) Gode saker :) Pà morgenmoetet fekk eg bursdagssang. Fra Darma, sjefen, fekk eg tildelt jobben med à gi bjoernene mat osv, som blir rekna for ein drittjobb fordi det kan vaere ganske tungt. Eg syntes det var heilt greit, heilt til vi var ferdig for tidlig og fekk tildelt ny jobb. Nede i bakkene làg 4 soeppelsekker med doede hoener i solsteiken. Vi sorterte ut de rotne hoenene, og gav de som var ok til loevene. Usj...


Ein veldig tilfreds Lise serverer eggeroerekake, og ein litt troett Elisabeth som spiser :)

Etter siste arbeidsoekta reiste vi ned til Tambillo for à handle litt, og selvsagt fortsette bursdagsfeiringa. Vi proevde til og med à pynte oss litt, men gummistoevlene kunne vi ikkje unnvaere. Heller ikkje allvaersjakka ;) Vi tenkte à spise middag der, men Tambillo er ein rimelig liten plass, sà det beste vi fant var ein rimelig trist restaurant som heit Mr. Pollo (Mykylling). Der spiste vi sàklart kylling og spanderte pà oss noen oel etter hardt arbeid. No blei det enda meir morsomt, for bildene vi tok sà skikkelig nitriste ut, og det sàg ikkje akkurat ut som det var ein artig bursdagsfeiring, men det var det sà absolutt. Etter dette traska vi mot taxiene, og pà veien fant vi ein karaokebar. De tre romkameratene mine hadde lyst à synge ein sang "just for you", sà vi gikk inn med epler og egg i baereposene vore, til stor begeistring for alle de lokale guttene som var der. "Jenny from the block" blei dedikert til meg, og Lise Marie og Julia fortsatte à synge tre sanger til. Dà hadde visst eigeren fàtt nok, og kom bort og proevde hoeffelig à ta fra de mikrofonen mens han sa "Gracias". "Eh.. MUCHAS gracias!". De tok til slutt hintet, og vi gjekk litt fnisende ut igjen :) Vel heime i hytta vàr fortsatte festen heilt til halv 11. Dà syntes vi at vi hadde vore rimelig galne, og at det var pà hoeg tid à komme seg i seng :) Hehe...


Hehe, her spiser vi ein bedre middag. Lise storkoser seg ;)


Litt karaokebilder, og eit bilde som vise kor bra fest vi lagde til heime etterpà.. haha